Odwadniacze

 

Żaden z systemów odwadniania nie jest jednakowo przydatny dla wszystkich przypadków stosowania.. Kryteria doboru dla znalezienia optymalnego technicznie odwadniacza stanowią między innymi:
– jego działanie regulacyjne i jego zdolność przepustowa, rozpatrywane indywidualnie (np. zastosowanie dla dużego zakresu ciśnień, dla znacznych wahań ciśnienia, dla dużych ilości kondensatu, dla znacznych wahań ilościowych) lub łącznie (np. dla dużych wahań ilości kondensatu i ciśnienia),
– zdolność samoodpowietrzania i odpowietrzanie instalacji,
– możliwość instalowania i konserwacji,
– trwałość,
– możliwość działania w warunkach przeciwciśnienia.
Rozróżniamy cztery główne odmiany odwadniaczy:
– odmiana termostatyczna: identyfikacja pary lub wody odbywa się tutaj dzięki różnicy temperatur, która oddziaływuje na termostatyczny element zmieniający położenie zaworu. Aby kondensat mógł być odprowadzony, jego temperatura musi się obniżyć poniżej temperatury pary.
– odmiana mechaniczna: te odwadniacze działają na zasadzie mechanicznej, „wyczuwając” różnicę gęstości pomiędzy parą i kondensatem. Zawór jest przesuwany ruchem „pływaka” lub „nurnika”.
– odmiana termodynamiczna: w tej odmianie wykorzystuje się różnicę prędkości przepływu pary i kondensatu, przepływających przez odwadniacz. Zawór składa się z prostej płytki, przesłaniającej wylot przy dużych prędkościach pary a otwierającej się przy mniejszych prędkościach kondensatu.
– odmiany różne: tutaj klasyfikujemy odwadniacze, których nie można umieścić w żadnej z powyższych odmian.